Kolczaste drzewo lub krzew z rodziny mimozowatych, rosnące w strefie między-zwrotnikowej i podzwrotnikowej. Występują w strefie tropikalnej i subtropikalnej całego świata, głównie w międzyzwrotnikowej Afryce, szczególnie Etiopii, Somalii, Kongo i RPA oraz Australii i Tasmanii (tu największe bogactwo - ok. 950 gatunków).

Drewno o barwie białej, twarde, łupliwe, trudne w obróbce. Nadaje się na fornir, sklejkę, parkiet oraz do produkcji mebli ogrodowych. W Polsce nazwą akacja określa się błędnie robinię (Potocznie (i niewłaściwie) mianem "akacji" określa się robinię akacjową wywodzącą się z Ameryki Północnej.)

Akacja parzona - to drewno akacji opddane obróbce termicznej - parowane. Uzyskuje w ten sposób barwę oliwkowo-brązową, co w połączeniu z wyrażnym usłojeniem tworzy niepowtarzalny efekt, który z pewnością docenią wielbiciele stylizowanych wnętrz.

Jest materiałem o dużej twardości oraz stabilności (zmiany objętości przy wahaniach wilgotności w mieszkaniu).

Gatunki brzozy: 120 gatunków na świecie a w Polsce występuje 7 gatunków, w tym m.in.: brzoza brodawkowata, brzoza cukrowa, brzoza czarna, brzoza omszona, karłowata, karpacka, niska, brzoza papierowa, brzoza pożyteczna, brzoza żeberkowana. Występuje w stanie dzikim w strefach umiarkowanej, borealnej i arktycznej Europy, Azji i Ameryce Północnej.

Centrum różnorodności gatunkowej i prawdopodobne miejsce powstania rodzaju znajduje się w północnej Eurazji. W Polsce najpospolitszym gatunkiem jest brzoza brodawkowata Charakterystyczne drzewo, o srebrzystobiałej korze z poprzecznymi, ciemnymi paskami, w dolnej części pnia prawie czarnej i spękanej. Osiąga wysokość do 20m. Drewno rozpierzchłonaczyniowe, bez twardzieli, białe z żółtawym lub różowawym odcieniem, mocne, trudno łupliwe i średnio twarde.

Brzoza daje się dobrze obrabiać, kleić, bejcować, przy końcowym polerowaniu można otrzymać wyjątkowo gładką powierzchnię. Głowne zastosowanie brzozy to wyroby stolarskie do użytku wewnątrz, boazerie, drzwi, podłogi, szafki kuchenne i elementy toczone.

Buk zwyczajny jest powszechnie uprawiany w lasach. Stanowi ważny element zadrzewień parkowych, często przydrożnych. Przez Polskę przebiega wschodnia granica zasięgu buka zwyczajnego. Polska północno-wschodnia oraz znaczna część Polski środkowej leżą poza naturalnym zasięgiem buka. Znanych jest ok. 10 gatunków buków w tym często spotykany w Polsce buk zwyczajny (fagus sylvatica) i jego przeróżne odmiany -purpurową, wycinaną czy zwisającą.

Drewno bielu jest białe z lekkim odcieniem czerwieni, drewno twardzieli jest w odcieniach od jasno do ciemnoczerwonobrązowego. Dobrze poddaje się obróbce, zarówno przy użyciu narzędzi ręcznych jak i mechanicznych. Drewno buku jest ciężkie i solidne, stanowi bardzo dobry materiał do gięcia po obróbce hydrotermicznej. Główne zastosowanie brzozy to wyroby stolarskie do użytku wewnątrz, boazerie, drzwi, podłogi, szafki kuchenne i elementy toczone. Ze względu na brak zapachu wykonuje się z niego drewniane opakowanie do żywności.

Chociaż jest to drzewo owocowe, może rosnąć również w środowisku leśnym. Jest to gatunek, który potrafi osiągnąć wysokość do 30 m i dożywa 120 lat. Pień czereśni jest prosty, konary ustawione pod kątem ostrym tworzą luźną, jajowatą koronę. Drewno czereśni jest cenne dla meblarstwa i stolarstwa. Wykonuję się z niego instrumenty muzyczne oraz ciężkie i bogato rzeźbione ramy do obrazów. Parkiet wykonany z tego drzewa charakteryzuje się pięknym, wyraźnym rysunkiem słoja oraz przyjemna i ciepłą kolorystyką.

Czereśniowy parkiet jest uznawany za posadzkę wręcz ekskluzywną. Jak inne gatunki drewna drzew owocowych jest podatne na ataki szkodników i szybko reaguje na zmianę warunków atmosferycznych. Jednak dobrze wchłania kleje i lakiery. W połączeniu z metalem może nieznacznie zmienić kolor. Dobrze komponuje się z drewnem innych drzew liściastych. W polskich lasach czereśnię można znaleźć, jako gatunek domieszkowy, w lasach liściastych i mieszanych. Wymaga bardzo dobrych warunków glebowych. Drewno ma wąski biel, czerwonobiały i czerwonobrązową twardziel, jest średnio ciężkie, miękkie i nietrwałe.

Dąb należy do najważniejszych gatunków drzew liściastych i najbardziej wartościowych rodzajów drewna. Od najdawniejszych czasów stanowił materiał do budowy statków. Począwszy od pierwszych łodzi z wydrążonego pnia dębu, aż po pełne gracji żaglowce.

Parkiet dębowy charakteryzuje się jasną paletą barw i bogatą (różnorodną) strukturą. Jego bogactwo odcieni i faktury wnoszą do pomieszczenia różnorodność. Dane drewno pasuje do każdego stylu: od prawdziwie bogatego do prostego i klasycznego stylu. Drewno jest żółtawo brązowego koloru, a włókna zazwyczaj są proste. Żywicowa część jest jaśniejsza od części sercowych drewna. Drewno jest grube, a włókno jest dobrze widziane na pociętej lub ciosanej desce. Obecnie dąb traktowany jest jako klasyk w historii podłóg drewnianych.

Dębowa posadzka słynie ze swojej naturalnej trwałości oraz elegancji a starzeje się z wielkim wdziękiem. Drewno dębu jest ciężkie, twarde , o dobrych parametrach wytrzymałościowych, odporne na działanie wody. Charakteryzuje się szczególnie wysoką odpornością na ścieranie. Te właśnie cechy sprawiają, że jako materiał jest chętnie stosowane w budownictwie ( podłogi, schody ), stolarstwie i meblarstwie, również do suchej destylacji drewna. Wykazuje dużą sprężystość, stanowi bardzo dobry materiał do gięcia w obróbce hydrotermicznej. W Polsce występują dwa rodzime gatunki dębów: dąb bezszypułkowy i szypułkowy. Dąb bezszypułkowy rośnie na siedliskach uboższych i bardziej suchych niż jego krewniak, jest także bardziej ciepłolubny.

W Polsce jest to dzikie drzewo leśne zaliczane do najbardziej cennych, szlachetnych gatunków rodzimych drzew liściastych. Do wzrostu wymaga gleb żyznych, głębokich, pulchnych, wilgotnych lub mokrych dlatego najczęściej występuje w dolinach rzecznych gdzie z olszą i dębem tworzy drzewostany. Sam jesion nie tworzy jednorodnych drzewostanów. Drewno to jest twarde, elastyczne i ciężkie, wykorzystywane w stolarstwie. Nadaje się m.in. do produkcji mebli, okładzin, parkietu.

Jesion znajduje swoje zastosowanie również w medycynie: z uszkodzonych pędów uzyskiwany jest sok, który posiada cenione właściwości lecznicze. Dawniej jesion był wykorzystywany jako doskonały materiał do sporządzania lanc, broni rycerskiej. Obecnie z tego drewna wyrabia się cenne meble, parkiety i sprzęt sportowy, np. narty. Zimą na gałązkach możemy zobaczyć pokaźne czarne pąki. Jesion ma na jednym drzewie trzy rodzaje kwiatów: żeńskie, męskie i obupłciowe. Pojawiają się one przed rozwojem liści. Jest to gatunek typowy dla lasów łęgowych i wąwozów, często także sadzony w parkach.

Jesionowe drewno stanowi bardzo dobrą bazę wyjściową dla wielu stylów. Podłoga jesionowa charakteryzuje się jasną barwą i bardzo wyraźnymi włóknami. Szczególnie dobrze prezentują się wzory jesionu na tradycyjnej klepce parkietowej. Podłoga jesionowa jest bardzo funkcjonalna i stylowa. Także stonowana barwa jesionu sprawia, że jest on znakomitą alternatywą dla posadzek dębowych. Jasna barwa jesionu predysponuje go również do stylu skandynawskiego.

Jesion Koniak (bursztynowy) - powstaje w wyniku modyfikacji termicznej zwykłego jesionu. W tym procesie używana jest wysoka temperatura około 180-200 stopni Celcjusza i para wodna. Taka modyfikacja wpływa na różnorodne własności drewna, m.in. na zwiększenie odporności na działanie wody i czynników biologicznych.

Najbardziej widocznym efektem zastosowania tej technologii jest zmiana koloru drewna. W wyniku modyfikacji termicznej dochodzi do przyciemnienia koloru i często uzyskania barwy jaką dotychczas oferowały tylko gatunki egzotyczne. Procesem tym można sterować, aby uzyskać pożądany odcień.

Dzięki tym właściwościom doskonale sprawdza się w pomieszczeniach o zmiennej i wysokiej wilgotności, np. w łazienkach, kuchniach, saunach. Thermo - Drewno idealnie nadaje się do zastosowania na zewnątrz. Drewno może być wystawione na działanie sił natury - deszczu, słońca oraz mrozu. Jest odporne na działanie bakterii, grzybów co daje możliwość zastosowania go przy produkcji tarasów, pomostów, obudowy basenów, elewacji budynków oraz mebli ogrodowych.

Klon jest drzewem rozłożystym, o koronie okrągławej lub przyjmującej kształt parasola. Osiąga wysokość ok. 30 m. Jego liście osadzone są na długich maczugowato zgrubiałych ogonkach zawierających sok mleczny. Można je poznać po ostro zakończonych 5 klapach. Kwiaty u klonu pojawiają się przed rozwojem liści. Są drobne, żółte, zebrane w duże wzniesione ku górze kwiatostany. Z początkiem października dojrzewają owoce klonu, mające postać płaskich orzeszków z szeroko rozstawionymi skrzydełkami. Klon dożywa 150 lat. Łatwo przystosowuje się do warunków siedliskowych. Występuje na suchych, wapiennych glebach. Bywa często sadzony przy drogach i ulicach.

Bardzo jasne drewno klonu zwyczajnego jest wytrzymałe i mało kurczliwie - gdy po zmoczeniu wysycha, tylko nieznacznie zmienia swoje rozmiary. Dlatego chętnie wykorzystywane jest do budowy instrumentów muzycznych i kijów bilardowych. Drewno klonowe charakteryzuje się wyjątkowo wąskimi, lekko brązowawymi słojami oraz piękną jasną barwą. Za najważniejszą cechę klonu uważa się jego trwałość. Parkiet klonowy jest twardy i elastyczny.